Bügün Hayatınızın Son Günü Olsaydı Ne Yapardınız? Nedir ?

İnsan bunu düşününce bile ürküyor ama sözdeki gibi 'HER CANLI ÖLÜMÜ TADICAKTIR'ben bu sorunun cevabını bulamadım belki siz bulursunuz...

bütün hayatım boyunca ne yaptıysam aynısını exstra olarak bırazdaha fazla tövbe ederdim okadar...

tüm kelimelerimi beyaz kağıda sererdim...sonra sözlerimden bir düş çizerdim...rengarenk olurdu çizdiğim resimler heralde.. kelimelerin arasında dans ederdi harflerim..bugüne kadar yapmak isteyipte yapamadığım ne varsa renkten renge sokar ve onu bir tablo haline getirirdim..içinde sözcüklerin çoştuğu resimlerin sessziliğe büründüğü bir resim işte... son olarak da sanırım sevmek için geç..ölmek için erken diyerek atilla ilhanın son sözüyle veda ederdim... nasılsa her canlı ölümü tadmıcak mı ? ... geç yada erken...

okuyunca fark ettim de sanırım pek çok kişi bişey yapamaz gibi geldi bana. öleceğini bilmek insanı zaten direkt öldürür. tamam hepimiz öleceğiz ama bunun tarihini bilmiyoruz. şunu iyi biliyorum. sanırım asla sakin kalamazdım. insaoğlu bu ya, dünyalık belki bir kaç işini daha halledivermek ister...
ürkütücü oldu...

Bir veda günü tadında ,şaşkın ,geride kalbi benim için buruk ,kızgın gözler bırakmama teleşında, gidilecek en güzel ülkeye yapılacak en müthiş yolculuğa nasıl gidilirse öyle... Bitmeyen bir gün olurdu herhalde.bitmeyen bir hayata atılan ilk adım...

Sadece tüm sevdiklerimden uzaklaşmak isterdim.Onların üzülmesini istemezdim zaten ögreniceklerdir ama onlar aglamaklı gözlerle bana bakarken ben hakkınızı helal edin ölüyorum diyemem.

tüm sevdiklerime onları neden sevdiğimi yazan mektuplar bırakırdım..Aşklarıma teşekkür dostlarıma binlerce cümle bırakırdım...keşke ölsem bugün en azından içimdekileri tutmanın anlamı kalmazdı..

içimde ne varsa dökmek ,çığlık çığlığa bağırmak ,kalbimde dışa vurmamak için tuttuklarımı salıvermek .Hatasını anlayarak ağlayanların gözyaşlarıyla huzur bulmak .Çocuklarımı evde bırakırken tembihlediğim gibi ögütler verip onları güvenli bir ortama emanet etmek ve Allahtan rahmet dileyip son nefesime kadar tövbe ederek adını anardım Ama bir yandanda ya bu gün ölmezsem diye endişeye kapılırdım.

SADECE YAZARDIM!!!

SÖYLEYEMEDİKLERİMİ...

Geçenlerde düşündüm bunu...Tam da isabet oldu yani.Normal birgünümü nasıl geçiriyorsam öyle geçirirdim ve içimde birazda korkuyla ,öyle ya son güne kaldıysak vah halimize...

bugün hayatımın son günü olsaydı yatıp uyurdum..dalga geçmiyorum..belki rüyamda mutlu olurdum..gerçeğe en uzak yerde bulunurdum..yatıp uyurdum..

kendimi sadece orda kandırabilirdim çünkü..

Son günü yaşarken üretmek bir başkaldırı değil erdemdir! Cehalet mutluluk değildir. Biz üretirken öğreniriz, bilmeye mecburuz, üretmeye de yoksa dünyada yokolur gideriz, ve USA adlı kovboya av olmaya mahkumuz. Aslında olmayacağız da ömürleri kısa. Çabuk parlayan çabuk söner. Son günlerinde olan onalr için diyeceğim. Oturur napacağımı düşünür ve üretirim, sığınaklarımı. Kehkehkeh...

...sanırım yusuf yusuf olurdum hehe

bu soruyu en güzel cevaplayan cihan deniz bence.....hayatımın son günü olduğunu bilsem bende uyurdum çünkü ben de mutluluğu rüyalarda yakalıyorum ve mutluluk sadece rüyalarda güzel ve anlamlı oluyorrrrrrrrrrrrrrrrr

bugün hayatimin son günü olsaydi hemen ilk ucaga atlayip türkiyeye giderdim...
sevdigim herkeze uzaktan bakar ve onlar icin dualar ederdim...
ve sonrada deniz kiyisina gidip,karadenizin hircin dalglarinin sesiyle birlikte,söyleyemediklerimi yazardim !!!

ben hayatımın son günü olsa ilk önce en çok sevdiğim yani sevgilimle beraber hep gezdiğimiz yerleri gezer ilk gördüğüm yerde ilk tattığım duyguları tatmaya çalışırdım daha sonra ise artık sevdiğimin kucağında son anımı yaşamaya çalışırdım ama ölürken bile sevdiğimin elini hiç ama hiç bırakmayı istemezdim...

Bizler zaten fazla farkında olmasakta hep bugün ölecek gibi yaşıyoruz. Yani sonuçta elimizde yarına çıkacağımızın bir garantisi yok hatta 1 kaç sn sonra başımıza ne geleceğini bilemiyoruz.Kendi şahsi fikrimi belirtecek olursam hiç bir farklılık olmazdı yaşantımda ama hep bir nedenle kenara attığım ve hataya geçiremediğim ne varsa hepsini gerçekleştirmeye çalışırdım...

Durup düşürüdüm. hayatımdan geçip gidenleri
Günahlarımı, sevaplarımı.. sevdalarımı, acılarımı
Ne yapayım gelmiş ise ölüm...
Ruhumu teslime hazırım....
c.d.

Helalleşirdim herkesle :)

düşündükçe ağlar unuttukça gülerdim .

yatağımda anneme sımsıkı sarılıp kokusunu içime çekerek ve bu güne kadar ona hiç söylemediğim SENİ SEVİYORUM u kulağına fısıldayarak ölümü beklerdim...

ayyyy düşünmesi bile korkuç ne tuhaf değilmi birgün öleceğimizi biliyoruz.ama hiç ölmeyecekmiş gibi dawranıyoruz eğer bugün benim songünüm olsaydı onca üzdüğüm insanlar birkenara sadece annemden 19senenin hakkını ister ondan afdilerdim

Ayy!Ne yapacağımı bilmiyorum;ama sevinirdim herhalde.Çünkü o kadar fazla günah işlemedim.Zaten 11 yaşındayım.

kendimi öldürürdüm

kendi kendimi öldürürdüm

ölüm zaten bir günden ibaret değil mi...yaşadığınız şu ana kadar geçen zaman size ne kattı,geçen her zaman ölümün diğer adı aslında ...gelecek ise meçhul;kim yarının garantisini verebilir ki...öyleyse uyanabildiğiniz her yeni günü son gününüz sayıp ana göre yaşayın;ama yaratıcının sevgisini kazandıracak şekilde...

sunu yapabilmek isterdim ölecegimi biliyormuyum bir yere gitmezdim ölüm döseyimde son nefesime kadar kelime ishadet getirmeye calisirdim

bugün hayatımın son günü olsaydı;bugünün hayatımın son günü olduğunu tüm sevdiklerime bildirir yanımda olmalarını isterdim, hayatıma bi şekilde yeri olan herkesden helallik alırdım.Daha sonra kağıt kalemi elime alıp bütün içimi dokerdim ne yaşadım ne yaşamak istedim kimin hakkında ne düşündüm hepsini..Söylemek isteyipte söyleyemediğim kelimeleri dökerdim..Ve gün ağarmaya ve bu dünyadan göçme vaktim yaklaşınca beni herkesin yalnız bırakmasını söyler odama çekilirdim son dileklerimi,son dualarımı,son yalvarışlarımı eder yazdıklarımı yastığımın altına koyup yatardım belki uyuyamzdım belki bırakmazdı beni bu dünyanın merakı ama ebedi uykuya direnilmiyor nede olsa...

eğer ölümün yüzü bu kadar soğuk gelmeseydi insanlara eminim ki hepimizde öleceğimizi bile bile hatalar yapmazdık.allahın haram kıldıklarını bir anlık zevklerimiz için yaşamazdık.ben bilseydim öleceğimi o günü ne tövbe ile nede allah beni affetsin diye yalandan yere allaha sunmazdım.önemli olan öleceğini bildiğin gün değil hergün allaha ibadet edip hergün insanlardan helallik dilemektir.gerçek allah aşkı budur bende.

her zaman yaptıklarımı yapardım :) sabah dirilir gece ölürdüm yani...

ölümün resmini yapar,servetimi kimsesiz çocuklara dağıtır,huzur içinde ölürdüm

yanımda sadece annemi isterdim ve yaşasaydı babamı....

Dünyadaki adrenalini ve eğlenceyi durmaksızın yaşamak isterdim

bana doğum günleri hep saçma gelmiştir ömrümüzden giden bir yılı kutlarızz...ama eğer öleceğimi bilseydim işte bunu tüm sevdiklerimi bir araya toplayıp kutlardım.nasıl olsa tekrarı yok bu haYATIN.bari son gününü güzel yaşayalım dimi ama:)

eğer bugün hayatımın son günü olsaydı dünyalık en ufak bir işle bile uğraşmazdım.bol bol tövbe ederdim.

şimdiye kadar söylemek isteyipte söyleyemediğim herşeyi söylerdim ,aslında yapacak çokm şey olurdu ama o ruh haliyle insan ne yapabilirki..

hayatımda var olan bütün sevdiklerimle öpüşür koklaşır helalleşirdim... sonrada en çok sevdiğimle yani kizimla bütün animi dolu dolu yaşardım.

hiç birşey yapmadan sakince beklerdim

herkesle vedalasıp kendımı huzurla hissedecıgım bı yere gıder gitarımı alır bagıra bagıra sarkı sölerdım tek basıma....

hayatın son gününün diğerlerinden farkı nedir ki?

Ben son resmimi yapardım.. Bilirsiniz ressamlar öldükten sonra değeri anlaşılan insanlardır. Ne acı.. Ama böyyylee:.)Vedalaşma fırsatım olsaydı önce ailemle sonra kedim Misi'ye ve yağlıboya tüplerime veda etmek isterdim. Ve son resmimi yapıp beklerdim heralde...

bir tv kanalının canlı yayınına telefonla bağlanırdım ve yaşadıklarıma dair, insanlara dair, kendime dair, hayata dair ne ne var ne yok herşeyi söylerdim... öyle ya çekip gitmeden önce bir ses bırakmalı insan...

ve bütün yükleri atmalı insan üzerinden, hafiflemiş ve temizlenmiş olarak gitmeli :)

Durmadan şahadet getirirdim.

son biramı içer dostLarımLa vedaLaşır ve bi kitap aLır okumaya basLardım

beLki arabayLa sürat yapmakda oLabiLir

BÜGÜN HAYATIMIN SON GÜNÜ OLSAYDI DİLİMDE ÖZÜR DOLANIRDIM GİDEBİLECEĞİM SON YERE KADAR VE UNUTMAZDIM TEVBE VE KELİMEYİ ŞAHADETLERİ ,KELİMEYİ TEVHİTLERİ

Nefret ettiğim insanların karşısına geçer içimdeki nefreti bir güzel kusardım.
İzmir'e giderdim belki...
Ve babanemin mezarının başına gider bir şişe şarap içer, sonra da ölmeyi beklerdim...

Beni incitenlerin düşmüş halerini görmeden gitmek istemiyorum. yapacaklarım bir güne sığmazdı. annemi doya doya öperdim, beni kıran o selvinin bedeninde baltalarla yarıklar açardım.dönüp secdeye dua ederdim hayat boyu yapayanlız kalsın diye ve sonrada kötü düşündüğüm için üzülürdüm.Ama bunları istiyorum kötümü?

HER GÜNÜ SON GÜNÜN GİBİ YAŞA ÇÜNKÜ BUNLARDAN BİRİ SON GÜNÜN OLACAK DİYE BİR SÖZ VARDIR BİLİRMİSİNİZ BİLEMEM

Hayatımın son gününde olsam hayatımın anlamı olan gitarımla şiirlerimle resimlerimle vakit geçirir ve son saatlerde sevdiklerimi arardım heral.

sessiz bir hüzünle ufka bakardım...

hayatimin bu gün son günü olsa azraille pazarlik eder bir gün daha isterdim.hayat cok güzel yasamaya devam.yagrin mi yeni pazarlik:)

sex

sex

sex

son günü bilmem de en çok istediğim şey uzaya çıkıp başka bir gezegene ayak basmak.10 milyar dolarım olsa hepsini düşünmeden verirdim bu uğurda

son günde denilen aptallıktır.

sevdiğim insanları görmek isterdim..sonra aşık olduğum insanı görmek ona sarılmak ve onun yanında ölmek isterdim...en huzur bulacağım yer orası olurdu sanırım...

küs olduklarımla barışır, herkesin gönlünü alır ve sevdiklerimle vakit geçirirdim. Birde politik bir suikast yapardım :) belki...

vasiyetimi ortalık bir yere koyardım,sonra da bir uçak kaçırıp stephen kingi bulurdum. ve şu siyah giyinen insanların kafasından yeşil boyalar dökerdim zaten ölüyorum kardeşim herkes benim zevkime göre olsun :p

bugün ölceğimi bilsem;hiç kavuşamadığım japonları düşünür,son anlarımı sevdiğim ülkeyi düşünerek geçirirdim.çünkü;onlar benim vazgeçilmezim.

Tabiki hiç bir şey...

olunca dusunuruz!

gidip onu doyasıya koklar, ona deli gibi sarılırdım ta ki o son günüm bitene kadar

sevdiğimin yanına gideer söylemek istediğim herşeyi ona söylerdim sonra sarılırdım ona doyasıya sonra sonraso yok zaten:(