Tanısaydın beni severdin / annem derdi hep; / “sen kangren özlemler içinde özlenilmeyensin / ve çok zamansız bir acı / evveli, ezeli müjdelenmeyensin /
bak ikimizde çok yoksuluz / her gece yalnızca bir kez gülecek kadar yoksun” ………………. Yinede öptü beni annem / dudakları sana benziyor biraz / ama yine makyaj kanatıyor tenini / ve her gece dualar ediyorum tanrıya / ………………“ Onun dudaklarından rujlar yapılsa da / sürsem nefesimi, dünyanın / her gece yalnızca bir kez gülebilen / ölümlü ve minyatür kadınlarına”……………Ama duymadı tanrı sesimi / yani bir tesbih gibi / o duymayınca hiç önemi kalmıyor / yine de duysun istiyorum /
soluğuma ses, sesime çığlık olsun istiyorum / annemin ölü ellerinden medet umduğum gibi………………………Ve her gece ne zaman yoksun bir gülüş duysam / otuz yaşlarında topuklu ayakkabı giymeye çalışan / bir adam gibi hissediyorum kendimi..
Özel Arama
