Kendimi bildim bileli bir şeyler karalamama rağmen asla bittiğinde yazdıklarımı sevmemiştim, hala da sevmiyorum işin aslı...
Her zaman “çok daha güzel yazılabilirdi” diyordum ve yazdığım her şeyi yıpranmış defter yapraklarında bırakıyordum. Ama ironik bir şekilde yazmaktan hiç vazgeçmiyordum. Yazılarımın büyük bir çoğunluğu hayal dünyamın ürünüdür. Gerçek ve hayal arasındaki çizgide yaşadıkça yazmak daha keyifli oluyor...
Bazen yalnızca tetiklenmesi gereken bir dürtüdür bu “yazmak” işi. Bende de öyle oldu, uzun soluklu bir aradan sonra tetiklendim, yani yüreğime dokunulmuştu... Tekrar başladım yazmaya! Ve şimdi bunları paylaşmak için zamanımızın en pasifleştirici yaratılarından biri olan bilgisayar başına geçtim ve başladım düzenlemeye... Yazılarımın çoğunluğu çocukluk ta diyebileceğimiz 15-20 yaşım zamanlarında yazıldı. Bunlardan en azından bazılarının hoşunuza gitmesini umuyorum. Bakalım yorumlarınız nasıl olacak. :) Keyifli okumalar hepinize!
SEVGİYLE...
Özel Arama
