Kasım ‘da doğmuşum; çoğu kişinin ayrılık dediği ayda. Haz duymadım hiçbir zaman kasımın ayrılık ayı olmasından. Ne suçu var dedim her zaman. Acı çekmeye başladığım ay olsa da sevdim kasımı boynu bükük kalmasın diye.
Okuldan da haz duymuyordum aslında en başında. Doktor olmayı düşününceye kadar… En büyük emelim oldu doktorluk ve savaşmaya başladığım günden beri yılmadım sadece ağladım. Birçok arkadaşımın ağlama demesine kızdım çoğu zaman. Bırakın rahatlayayım dedim.
Öğretmenlerimi hep sevdiğim. Kızdım belki arkalarından ama biliyorum sadece yanlış anlamalarımdandı bu kızışlarım. Karşıma çıkan her öğretmenin Dünya’da eşi yok sanıyorum. Benim öğretmenlerim o kadar değerli ki öğrencisi istedi diye üstündeki önlüğü çıkarıp öğrencisine emanet edebiliyor, sadece doktor olma hayallerimi gösteren resimler çekmek için olsa bile…
Okuyan arkadaşlarıma teşekkür ediyorum ve doktor olmam için dua etmelerini istiyorum…
ALLAH’ım ne olur doktor olayım.ALLAH’a emanet olun..
Özel Arama.jpg)
