Adem Usta
Fakir Anadolu`nun fakir çocuğu bir gariban demir ustası.Yıkık dökük atölyesinde ekmeğini çıkartmakta eşi ve bir çocuğuna rızık aramakta Adem usta.
Kışın ilk ayları soğuklar iyice kendini hissettirmede.Adem ustanın alnından terler dökülür kızgın demire.Demire indirilen bir balyoz bir ekmek ,bir rızık demek.
Akşam 18.00 Adem usta dükkanı kapatıp evin yolunu çoktan tuttu.Kapıdan içeri girer girmez atılır koynuna küçük oğlu Muratcan.Hem de ne can koskoca bir günün yükünü alır omzundan.Ancak Muratcan`ın derdi başkadır.Bayram için ister babasından dükkanda duran o kırmızı ayakkabıdan.Ancak ne bilsin babası alamaz.Ancak alırım der.Der demesine de Aden ustanın içinde doludur keder.Muratcan`ın hayallerini söndürmek istemez.Ertesi gün Adem usta sorar camda duran kırmızı ayakabbının fiyatından.Adam bir ayakkabıya bakar bir Adem ustaya çok der adam çok.Adem usta tekrar sorar ne kadar çok ? adam çok hemşehrim çok hem de çok.Adem usta anlar ancak ne yapsın Muratcan için sorar.Eğer başını gider dükkana aklı kalmıştır ayakkabının fiyatında çok hemşehrim çok.
Adem usta indirir balyozu kıvrılmış kızgın demire bir Muratcan`ı düşünür bir kırmızı ayakkabıyı bayramada kalmıştır çok az bir zaman.Dev gibi adamın içi oynar kızgın demire damlamaya başlar birbir Muratcan.
Akşam 18.00 Muratcan kapıda babasını beklemekte.Adem usta gelir eve eli boş ile.Muratcan: Hani baba kırmızı ayakkabım hani nerede? der Adem usta yutkunur yarın söz yarın der.Muratcan döner girer eve arkasından Adem usta girer girmesine ya nasıl alacağını düşünür o kırmızı ayakkabıdan.
(ERTESİ GÜN)
Adem usta dükkanda fiyatını sorar adamdan.Adam 15 milyon der Adem usta çıkarır bütün parasını sayar bir daha sayar bir daha...döner adama 5 milyon versem şimdi der,kalanıda sonra.Adam olmaz hemşehrim der.Adem usta ısrar edecek gibi olmuşsada adam çoktan ayakkabıları vitrine yerleştirmiştir.
Akşam 18.30 Adem usta yollarda çekmemekte ayakları evine.Biliyor bekler şimdi Muratcan kırmızım ayaakkabıdan.Uyumasını mı beklese uyumaz uyumaz uyumaz Muratcan bilir bunu babası ama ne yapsın Adem usta...
Saat 20.00 Adem usta evin yolunu tutar.Yaklaştıkça eve çekmez ayakları.Açar kapıyı karısı.Adem usta durur öyle bakar karısına,karısı görür alamamıştır kırmızı ayakkabıdan.Nerde Muratcan diye sorar babası çoktan yattığını anlar.Annesi almıştır ona ucuz ama kırmızı ayakkabıdan.Adem usta ağlar ağlar karısının yanında.Alamamıştır bir tek oğluna o kırmızı ayakkabıdan.
(BAYRAM SABAHI)
Muratcan girer babasının odasına çoktan giymiştir o kırmızı ayakkabıdan hem de sanmaktadır babasının aldığından hem de o dükkandan.Başını kaldırır yastıktan Aden usta bakar bir Muratcan`a bir ayakkabıya atılır boynuna Muratcan teşekkür eder babasına.Bir kez daah yıkılır Adem usta Muratcan döner gider odasına unutur.Ancak Adem usta ölünceye dek unutmaz bir tek oğluna alamadığı o kırmızı ayakkabıdan
16.12.1999