Hamd

18 / 5 / 2008  Pazar tarihinde Hasan Berk tarafından eklendi, 318 kez okundu...

“İmkansızdan öte imkansın.....Görünenden öte aşikar...…Kalplere ilaç, şifasın...…..Bir tek güçlü Padişah....Ya Rabb!..Adaletin olmasaydı..değmezdi bir an yaşamaya.....Bu dünya hor!..Rahmetin olmasaydı..bu akıl, kaçıp duracak..….Bu nefis hor!....Hikmetin olmasaydı....…..hiçbir şey anlaşılmayacak!..kalbimizdedir imanakıl, tercüman....kalbimizdedir ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Hamd

İmkansızdan öte imkansın..

...Görünenden öte aşikar..

.…Kalplere ilaç, şifasın..

.…..Bir tek güçlü Padişah..

..Ya Rabb!..


Adaletin olmasaydı..
değmezdi bir an yaşamaya..
...Bu dünya hor!..

Rahmetin olmasaydı..
bu akıl, kaçıp duracak..
….Bu nefis hor!..

..Hikmetin olmasaydı....
…..hiçbir şey anlaşılmayacak!..

kalbimizdedir iman
akıl, tercüman..
..kalbimizdedir iman!..
…akıl tercüman..

Ne kadar büyüksün
Ne kadar Yüce..

Bin tane nankörlük, içindeyken bile..
Kılı kırk yararcasına gelir yardımın

“gelmiştir..”

..düşünüp de anlarız..

….çook sonra..

…….hece hece..

..nicesini de anlamaz..“Nicesini de anlamaz!..”
…Nice, nice..

Ve şükretmeye gelince..
kilitlenir dilimiz.. “akıl İngiliz”

Fransızdı İngiliz oldu, aman aman..
“zil takıp oynayacağız”

kalbimizdedir iman
akıl, tercüman
gönlümüzdedir iman
akıl tercüman..

Aç bakalım şu kilidi..
Zikr eylesin heman

Aç bakalım şu kilidi!..
Zikr eylesin heman!..

Olabilir mi başka türlü
kaplumbağa, sultan..

..Cehenneme kadar yolu var

Amerikan ol. Olmadı, Rus, Çin..

Ne zaman kendine geleceksin..
..Ne zaman kendine geleceksin?!..
"Dünyayı bitirince mi?!.."

Kalbimizdedir iman
akıl tercüman
Kır şu kilidi kır!
Zikr eylesin heman

Kır şu kilidi kır
Zikr eylesin heman




Zikr: hatırlamak


Şayet insanların küfürde birleşmiş bir tek ümmet olması (tehlikesi) bulunmasaydı, Rahman`ı inkar edenlerin evlerinin tavanlarını ve çıkacakları merdivenleri gümüşten yapardık.
Evlerinin kapılarını ve üzerine yaslanacakları koltukları da (hep gümüşten yapardık).
Ve onları zinetlere boğardık. Bütün bunlar sadece dünya hayatının geçimliğidir. Ahiret ise, Rabbinin katında, Allah`ın azabından sakınıp rahmetine sığınanlara mahsustur.
Kim Rahman`ı zikretmekten gafil olursa, yanından ayrılmayan bir şeytanı ona sardırırız, musallat ederiz.
Şüphesiz bu şeytanlar onları doğru yoldan alıkoyarlar da onlar, kendilerinin doğru yolda olduklarını sanırlar.
O şeytan dostu kimse, en sonunda bize gelince arkadaşına: Keşke benimle senin aranda doğu ile batı arası kadar uzaklık olsaydı, ne kötü arkadaşmışsın! der. *
(Zuhruf 33-38 ayetler)

Kıyamet gününde, biz bundan habersizdik demeyesiniz diye Rabbin Adem oğullarından, onların bellerinden zürriyetlerini çıkardı, onları kendilerine şahit tuttu ve dedi ki: Ben sizin Rabbiniz değil miyim? (Onlar da), Evet (buna) şahit olduk, dediler.(Araf 172)