Hayat Kavuşur mu Hayallere (v) (son)

16 / 5 / 2008  Cuma tarihinde Ersin Başeğmez tarafından eklendi, 188 kez okundu...

“İki yol sonra.Canlı, insan, dişi, kadın, anne, eş, yazar/şair:Zaman akıyor suskun güneşin yerine de. Ben geçen iki yıl boyunca anlattım içimi. Bir ışık vursun istedim mutsuz insanların gözbebeklerine. Tasarılarım, tasalarımın önüne geçti. Ümitlerim, ümitsizliğe yenildi. Beklentilerim birer birer düştü düş`lerimden. Hayaller denizinde dolaşırken ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Hayat Kavuşur mu Hayallere (v) (son)

İki yol sonra.

Canlı, insan, dişi, kadın, anne, eş, yazar/şair:

Zaman akıyor suskun güneşin yerine de. Ben geçen iki yıl boyunca anlattım içimi. Bir ışık vursun istedim mutsuz insanların gözbebeklerine. Tasarılarım, tasalarımın önüne geçti. Ümitlerim, ümitsizliğe yenildi. Beklentilerim birer birer düştü düş`lerimden. Hayaller denizinde dolaşırken aklım, zekama mağlup oldu.

Ne oldu... Ben, Karşılıksız Beklentiler.Net`e üye oldum, iki yıl kadar önce. Ve kaç gece, kaç zaman hevesle karşısına oturdum bilgisayarın. İnsanların dramını anlattım Güneydoğu`da şehit düşen Mehmetçik`in gözbebeklerinin Edirne!ye parıldamasını, Irak`ta öksüz bile düşemeyen çocukların İstanbul`un gecelerini karartmayan saçlarını, on ikinci denemede kendine layık bir cumhurbaşkanını seçen halkımın değişmeyen kaderini, milli gelirimizle ters orantılı giden demokrasimizi ki sol yanı ağır darbeli. Anlattım köylerde yaşayamayan kadınlarımızın kaderini, okul yerine tarlalara gönderilen kızlarımızı, yetmişlik dedelere yatak arkadaşlığı yapması için evlendirilen ve gökyüzündeki yıldızları sadece parlak bir ışık olarak gören kızlarımızı ve devam ettim anlatmaya tersanede ölen işçilerimizin kırçal sakalında oynayamayan çocukları, ülkenin karış karış yabancılara satılmasını ve kitlerin kitleselliğine dönüştürülerek yabancılara ortak edilmesini.

Ve bekledim iki yıl boyunca yorumlarda destekleri. Hatta inanın kaç tur attım sahafların o kitap kokulu dükkanlarında, eski kitap sayfalarında aradım el değmemiş duyguları ki onlar naftalin kokusu altında can çekişiyordu. Derken düşlerimi gerçeklere uyduramadığımı anladım. Canlı canlı atan yüreğime ağırlıkların çöktüğünü, kıpır kıpır oynaşan duygularımın bilincimin aşağılarında hüzünlü hüzünlü oturduğunu keşfettim. İstediğim neydi diye sorgularken, toplum için yazdığımı sanırken birden içimde dolaşan tatmin edilmemiş duyguları keşfettim. Yaşadıklarımın arasına yaşamadıklarımı eklerdim.

Boşluk... Sitede kariyerimin her yükselişinde kendimden gittikçe uzaklaştığımı, kavgalarımın boşlukta uçuşan ve güneş gördüğünde eriyecek olan buz parçaları gibi olduğunu hissettim. De, iyi halt ettim. Ne güzel, eşim, hayat arkadaşım benim için bir edebiyat sitesi kurmuş, artı, yazdıklarımı yorumlamaları için özel yorumcaları siteye üye yapmış, hatta beni kızıma göre kardeşimi, eşini, ve hatta kayınvademi bile üyeler listesine dahil etmiş. Ve ben de bir süre bulutlarda gezmiştim her genç kız gibi. Derken anladım ki hiç bir şeyden anlamamışım. Suskun okuyucudan gelenleri artı haneme atarken, aynaları sadece güzelleşmek için kullanmışım, akşamları da imansız Ay`ı.

Sonunda ben kendimi sadece bir kişiye anlatabilmişim, O`na da yanlış anlatmışım.

Gel içimdeki yalnızlık, söyle bana, neyi yanlış anladın, söyle de aydınlatayım seni.

"Hayatın başı ve sonu belliydi, hiç olmazsa ortasını kaçırmamalıydım".

.............................Oğuz Atay


Not: Bu hikaye, sadece bir kurgudur. Yaşanmışlıklarla hiç bir ilgisi yoktur.


Ersin Başeğmez
16 mayıs 2008 12:51 - İzmir
çaysız_şekersiz ve badem/siz
anlam, anlamsızlığın kucağında uyuyan bir bebektir,
anneler emzirdikçe büyür.