“Bir buzağı almış idim marttaYememiş yedirmiştim,ama o kerataNasılda kaçtı gitti bedavayaNolsun bu sahibi epey saf ya!Yüzde yüz iyiden iyiye anladıysam daİyilik güzellikten olmuyor hiç faydaKırık dökük kalbimde har ile yaraBilerek ladeslenmelerim bin sayfaNe yapayım işte ben buyumBöyle yoğurulmuş benim hamurumÇok da tatlıdır elimden içilen suyumO...”