O Kızı Özledim 2

17 / 7 / 2008  Perşembe tarihinde Zeliha Okan tarafından eklendi, 86 kez okundu...

“Kızlarının yatağının kenarına oturdu.Yerlerdeki oyuncaklardan birisini eline aldı .Yavrusu gibi tuttu onları .Çıkan bacağı yerine takmaya çalışırken oyuncak bebeğin canı yanacakmış gibi şefkatle uğraşıyordu.Bebeğin canı olsa da konuşabilseydi,daha önce böyle saygı görmediğini. ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

O Kızı Özledim 2

Kızlarının yatağının kenarına oturdu.Yerlerdeki oyuncaklardan birisini eline aldı .Yavrusu gibi tuttu onları .Çıkan bacağı yerine takmaya çalışırken oyuncak bebeğin canı yanacakmış gibi şefkatle uğraşıyordu.Bebeğin canı olsa da konuşabilseydi,daha önce böyle saygı görmediğini. Oyuncakları teker teker onarıp muntazam bir şekilde yerlerine dizerken değerlerini bilmedikleri için kızları adına özür dilercesine mahçupdu.Elindeki son aldığı bebek kızlarının anlamadığı mecaz anlamda konuşuyordu.Bu bebekten arkadaşları ile anı olsun diye topluca almışlardı .Pazara değiştirilmek üzere annesiyle üç kere yoladığını hatırladı yüzünde oluşan tatlı bir gülümseme ile. Sonra ağlamaya başladı ve öfkeyle Kitaplık dolabının en üstüne fırlattı elbisesi örgüden bebeği. Ayşegül bebeği anımsadı özlemle .Hala gözünün önündeydi simsiyah saçları. Yine küçük kızı hatırladı.altı yaşında ailesinin yanına geldiğinde elinde bir bebeği vardı.Kırmızı foklör kıyafetli dayısı almıştı.Sokaklarda bıraktığı önemsemediği bebeklerden biri hatta en son kaybolan bebeğini hatırladı küçük kızın. Ve bir panayır gününe götürdü düşünceleri.Babasının, hadi kızım, kardeşlerin alırken sende seç deyişini anımsarken hikayenin sonunu bilen gözyaşları süzüldü.Küçük kız sevinmişti altı yaşından beri kimse ona bu sözü söylememişti.Ve babası hiç bu güne kadar oyuncak almamıştı.Gözleri oyuncak reyonunu şöyle bir süzdü ama hiç önemli değildi çirkinde olsa fark etmezdi kendisine oyuncak değil arkadaş arıyordu adeta gözleri.