“İmkânsızdır ya aşklar, ulaşılmazdır ya… İşte böyle bir gün gelir aklıma…Bir kız anlatır bu hikâyeyi. Acı bir aşk hikâyesidir. Tamimiyle gerçek ve bir o kadarda üzücü. O sene OKS’ ye girecek son kişiler arasındayken, bir dersaneye gitmeye başlar kız. İlk başlarda o dersaneye gitmek istemez, bir süre geçtikten sonrada dersaneden ayrılmak istemez. ...”
İmkânsızdır ya aşklar, ulaşılmazdır ya… İşte böyle bir gün gelir aklıma… Bir kız anlatır bu hikâyeyi. Acı bir aşk hikâyesidir. Tamimiyle gerçek ve bir o kadarda üzücü. O sene OKS’ ye girecek son kişiler arasındayken, bir dersaneye gitmeye başlar kız. İlk başlarda o dersaneye gitmek istemez, bir süre geçtikten sonrada dersaneden ayrılmak istemez. Onun orda sevdiği iki kişi vardır çünkü. Biri en yakın arkadaşı ,diğeri ise hoşlandığı çocuk…Canından çok sevdiği iki kişiyle arasındaki en güçlü bağ o dersanedir.Sevdiği çocuk ondan yaşça büyük ve bu aşkın farkına varamayacak biridir.Zaman geçer,aralarından su sızmaz olur.Görünürde çocuk onu kardeşi gibi görür ,kızsa sevgilisi gibi.Ama ne malumdur ki gerçekten öyle olması?Belki oda beni sever diye bekler durur kız.Yılmadan,usanmadan… Taki ayrılık günü gelinceye kadar. Sekiz haziran gelmiş, OKS’ ye girmiştir bu kız, iyi bir puan da almıştır. On bir temmuz onu göreceği son gündür. Kız tutamaz sevgisini içinde, seni seviyorum diye haykırmaya başlar. Çocuk şaşkın, fakat bir o kadar da mutludur. Kız, çocuğun ne cevap vereceğini bile beklemeden koşar gider; çocuk arkasından “dur, gitme!” diye bağırırken… Kız koşarken hala çocuk arkasından bağırıyordu. Fakat kız o kadar hızlı koşuyordu ki duymaz hiçbir şeyi. Duymamakla beraber görmez hızlıca gelen arabayı. Kız yola çıktığında araba hızlı geldiği için duramaz ve kıza çarpar. Çocuk o an şok olur, gözyaşları içinde gider oraya. Kız yerde baygın bir şekilde yatıyordur.”Bende seni!” diye bağırır bütün sesiyle. O ses kızın kalbine gider. Kız zar zor açar gözlerini. Bende seni seviyorum der çocuk. Kız;”beni unutma!”deyip yumar gözlerini hayata…