Tek Dize

18 / 7 / 2008  Cuma tarihinde Kenan Ocak tarafından eklendi, 146 kez okundu...

“Tek DizeBir kadın severse,Bir adamı alır, bir adam yaratır yeni baştan…Bu sabah kalkıp ta uyku sersemi yüzüme suyu çarpmadan önce, aynada baktığım yüzümde gördüğüm bezgin ifadenin ardından bu söz geçti aklımdan… Bu sözün aklımdan geçebilmesi için tahmin edersin ki öncesinde yani uyanır uyanmaz seni düşünüyor olmalıyım… Bu sabah...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Tek Dize

Tek Dize

Bir kadın severse,
Bir adamı alır, bir adam yaratır yeni baştan…

Bu sabah kalkıp ta uyku sersemi yüzüme suyu çarpmadan önce, aynada baktığım yüzümde gördüğüm bezgin ifadenin ardından bu söz geçti aklımdan… Bu sözün aklımdan geçebilmesi için tahmin edersin ki öncesinde yani uyanır uyanmaz seni düşünüyor olmalıyım… Bu sabah tan tezi yok güne ve günlere yeni, taze bir başlangıç yapıyor olmalıyım…

Şu kısacık birkaç günlük zaman diliminde ideallerime dair öyle neşter vuruşları sergiledin ki, yaşadığım her saniye seni düşünür, seni yaşar oldum… Kaç televizyon programı değiştirdim f.bahçe Trabzon maçının sonucunu öğrenmek için bir gün geçmesine rağmen… Bir spor kanalı açıyorum, ama bilinçsizce dalıp gidiyorum… Açıyorum Galatasaray maçının özetlerinin haberi… Bitince f. Bahçe haberlerine gelir diyorum… Kendime geldiğimde Beşiktaş’ın haberlerini bitiriyor neredeyse… En ufak bir enstantane bile hatırlamıyor aklım… Dalıp gitmişim… Öylesine…

Aklım zifiri karanlıklardan adım adım çıkıyor aydınlığa… Aydınlığına… Her adımda o dün bana ettiğin lafın sirenleri çalıyor beynimde… “ E seninle kimse ilgilenmemiş ki…” Adım adım aydınlıklar yaşıyor beyin kıvrımlarım… Adım adım sana yazma isteği… Ütopyaların hayale… Hayallerin gerçeğe dönüşme olasılığının heyecanı… Adım adım sen… Adım adım sendelik…

Kaleme gidiyor elim ilk fırsatta…

Cayır cayır aklımdasın…
Tütün tütün sızlatıyorsun,
Burnumun direğini…
Tutmam için vermeye çekindiğin,
Ellerini,
Şimdi,
Rotamı çizmek için kullanıyorsun…

Ben, Ütopyalar şehriyim işgal edilmiş ülkenin dehlizlerinde… Ben, bu yaşımda bir çocuğun bile hayal edemeyeceği gerçeklikleri savururum, düşlerimde… Harman harman havalarımda uçuşur hayaller… Uzanıp da tuttuğum her birinde, boşluğa düşerim… Toprağa gömdüğüm hiçbir tohumun yeşermesine izin vermez geçmişim… Ağır bir postal kokulu ayağın altında ezilmişim… “ Deş beni, eşele beni, Güneşim ol yeşert beni…” O sabah sebepsizce kıldığım sabah namazında buna benzer laflar etmişim…

Akşamında, Sen bana bu lafı etmişin… “ E seninle kimse ilgilenmemiş ki…”

“ Hoş geldin…”lerin lügatlere sığmayacak seremonilerini sıralamayacağım elbette şimdi sana…

Sadece, tek cümle edeceğim, Attila ilhandan dem vurup…

“ Bırakma ellerimi… Bırakma ne olursun…”




Yazanın notu...:Çok... Çooook Eski yazdığım bir yazıydı... Unutulmuş bir tutkunun ardından kalan silinmek üzere izler taşıyan...

Fon müziğini ikinci kez kullanışımın ardında, şarkının içinde geçen, " Düşümde bile günahkârsın, bunu kim hayra yorar... " cümlesi yatar...

Bir yerde daha yayımlamıştım... Ama burada ilk kez...